Horse with no name

Momenteel is het rond de 50 graden Celcius in Oezbekistan. Gelukkig was ik hier een maand geleden wanneer de temperaturen tussen de 30 en de 38°C schommelden. Nog enigszins verantwoord om in te fietsen. Het grootste deel van Oezbekistan is woestijn(achtig). Stel je hierbij geen romantische beelden voor van schitterende zandduinen onder een ondergaande zon. De aantrekkingskracht van dit land zit hem dus niet in het landschap (lees: warm en saai om door te fietsen), maar in de steden. Bukhara en Samarkand zijn parels van steden langs de oude zijderoute vol prachtige gebouwen uit de Islamitische architectuur. Ik was verwonderd over het aantal toeristen dat hier rondhangt en nog meer verwonderd over de (Europese) prijzen die in de toeristische centra gehanteerd worden. Met wat je hier spendeert op één dag in de stad, kan je in Iran gemakkelijk twee weken overleven. Plots doken ook overal Britten en Amerikanen op. Zij hebben jammer genoeg (om politieke redenen) niet de kans om de pracht van Iran te bewonderen en wijken dus uit naar Oezbekistan.

Aan de andere kant zorgde het toeristische karakter (zeker na het toeristloze Turkmenistan) wel voor een relaxte sfeer. En gelukkig waren de prijzen buiten de steden (en zelfs al buiten het stadscentrum) laag naar onze standaarden, hoewel je af en toe het gevoel kreeg dat je als toerist wel dat tikkeltje extra betaalt.

Om eerlijk te zijn, geen zotte avonturen in Oezbekistan (wat ook als positief kan gezien worden). De mensen zijn zoals overal in Centraal Azië enorm vriendelijk en schijnen relax en gelukkig te zijn. Gezien mijn kennis van het Russisch nog steeds beperkt is, heb ik weinig gesprekken over de nationale politiek gehad en kan ik me hier niet echt over uitspreken. De meeste reizigers worden minstens één keer ziek in deze regio (Dave, mijn Italiaanse reisgezel kan er van meespreken), maar ondanks mijn zwak maag-darmstelsel ben ik er al maanden van bespaard gebleven.

‘Dorst’ kreeg wel een andere dimensie in Oezbekistan. We beslisten om de grotere wegen te vermijden tussen Bukhara en Samarkand en dit bleek achteraf niet het beste idee. Naast de erbarmelijke wegkwaliteit was water niet snel voorhanden. De wind was van dat karakter dat ze in België de parken zouden sluiten en blies uiteraard in het nadeel, waardoor de kilometers nog minder snel voorbijgingen en de dorst nog erger werd door de geleverde inspanningen. Mijn mp3 speler had op dat moment leedvermaak en speelde ironisch genoeg ‘Le vent nous portera’ af. De kleur van mijn pipi zat meestal dichter bij de kleur van Fanta dan van water, wat niet wees op de beste hydratatie.

In Oezbekistan:

  • Dook overal bier en wodka op.
  • Rijden tractors rond op drie wielen.
  • Zijn alle hellingen 12% (net als in Turkmenistan).
  • Krijg je standaard één tot anderhalve liter als je cola of fanta bestelt.
  • Is het heel moeilijk om geld uit een bancontact te halen (de meesten zijn ‘buiten werking’ of nemen geen VISA aan).
  • Gebruiken locals ook de fiets.
  • Rijden miljoenen Daewoo mini-busjes rond.

Bukhara was een soort van meeting point voor fietsers. Zowel vanuit Turkmenistan als vanuit Kazachstan passeren alle fietsreizigers via Bukhara-Samarkand op weg naar de Pamir Highway. Zo gebeurde het ook dat de fietsers die ik hier ontmoette weer opdoken in Dushanbe, op verschillende plaatsen in de bergen en in Osh.

Het verhaal van de tube Neocutigenol kreeg ook nog een vervolg. Na een dag van 8u in het zadel richting Samarkand was een beetje zalf welgekomen. Helaas bleek dat ik de nagenoeg ongeopende tube ergens in Turkmenistan was verloren… Ik zal dus de volgende maanden moeten overleven zonder, maar dat blijkt door gewenning meestal geen te groot probleem.

img_6100

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.